Ένας ελάχιστα συναυλιακός χώρος με ένα κοινό θερμό και προσηλωμένο. 300 άνθρωποι που δεν ήθελαν να χάσουν το γεγονός, στριμωγμένοι στο Αστικόν, 3 ώρες χωρίς σταματημό, 35 τραγούδια. Επί σκηνής ο πιο διανοούμενος της νέας γενιάς τραγουδοποιών.
Ο καθένας άκουσε ό,τι ήθελε να ακούσει. Οι λαϊκοί τα λαϊκότροπα, οι έντεχνοι τον θεϊκό Μάνο, οι φαν τον Αλκίνοο. Το μαγικό είναι ότι αυτό συνέβη στον ίδιο χώρο, την ίδια νύχτα, σε μια εμπειρία κοινή και πολύτροπη. Οι της Βιβλιοθήκης έλαβαν μια γενναιόδωρη φιλολογική κατάθεση έτσι που το πρόγραμμα να μη μοιάζει με συναυλία αλλά περισσότερο με ποιητικό σενινάριο (μετά μουσικής):
